|
  • Русский
  • English

Ինչպե՞ս խուսափել օձի խայթոցից

Ամռան ամիսներին օձի խայթոցների դեպքերը շատանում են: Մեր հանրապետությունում առկա օձերից վտանգավոր են իժերը:

Իժի խայթոցին հիմնականում ուղեկցում է ցավը, կապտած այտուցը կծածի տեղում: Երբեմն հնարավոր են ընդհանուր ախտանշաններ՝ թուլություն, սրտխառնոց, փսխումներ, լուծ, փորացավ, գիտակցության կորուստ:

Թունաբանության և մանկական վերակենդանացման կլինիկայի մասնագետների փոխանցմամբ` ախտանշանները կարող են զարգանալ արագ և ազդել երեխայի ընդհանուր վիճակի վրա: Ուստի օձի խայթոցի դեպքում երեխային անհրաժեշտ է պարտադիր հիվանդանոցային հսկողություն և հարկ եղած դեպքում` հակաթույնի ներարկում:
 Իժի խայթոցի հանդեպ օրգանիզմի ռեակցիաները խիստ տարբեր են լինում: Ռեակցիայի բացակայությունը պայմանավորված է նրանով, որ կծելիս թույն չի ներարկվել, ինչը պատահում է կծածների մոտ 20-30% դեպքում:
Պետք է հիշել
Հարմար կոշիկները, օրինակ՝ երկարաճիտ կոշիկները, կարող են պաշտպանել օձի խայթոցից (խայթոցիների մեծ մասը պատահում են ձեռքի, ոտնաթաթի կամ կոճի շրջանում):
Սովորեցնել երեխային, որ չի կարելի օձին ձեռքերով բռնել:
Եթե երեխային օձ է խայթել, ապա`
  • հանգստացնել երեխային, պառկեցնել,
  • կարելի է խմեցնել ջուր, թեյ, հեղուկներ,
  • վերջույթն անշարժեցնել և պահել սրտի մակարդակին հավասար, չի կարելի վերջույթը թողնել կախ ըն¬կած, քանի որ այն արագ կայտուցվի,
  • անհրաժեշտ է տալ ցավազրկող դեղորայք,
  • երեխային շտապ տեղափոխել հիվանդանոց:

Չի կարելի արտածծել թույնը բերանով. բերանում եղած անգամ փոքր վերքից թույնը կարող է անցնել ձեր օրգանիզմ։

Խայթած հատվածի շրջանում կտրվածքներ մի արեք, մի այրեք կծած տեղը. ցավն արագացնում է արյան շրջանառությունը, ինչը նպաստում է թույնի տարածմանը։

Մի օգտագործեք սառը թրջոցներ և սառցապարկեր. դրանք օգուտ չեն տա տուժածին և կարող են նրա ինքնագիտակցությունը վատացնել։

Օձերի խայթոցների դեպքում չի կարելի տեղադրել լարան՝ սեղմող միջոցներ. սա կբերի տվյալ հատվածի հյուսվածքնեի մեկուսացման, ինչի հետեւանքով տուժածը կարող է կորցնել վերջույթը։

Ինչպես կարող ենք ձեզ օգնել